<div id="cke_pastebin"> <div id="cke_pastebin"> අටවන අග්&zwj;රබෝධි රජුගෙන් පසු රජකමට පත් වූයේ ඔහුගේ සහෝදරයා වූ දප්පුල කුමාරයාය. පැරණි ලියවිලි වල ඔහු තෙවැනි දප්පුල යැයි සඳහන් වෙතත් ලංකා රාජාවලිය සංස්කරණය කිරිමේදී දෙවන දප්පුල හැටියට ගණන් ගැනේ. සිරිත් පරිදි කෙරෙන ආගමික විස්තරය හැරෙන විට මහාවංසය මේ රජු ගැන දක්වන්නේ ඔහු පෙර රජුගේ සියලු සිරිත් පැවැත් වූ පුද්ගලයෙකු වශයෙනි. හෙතෙම හත්ථිකුච්ඡි විහාරයේ ප්&zwj;රසාදයක් ප්&zwj;රතිසංස්කරණය කළේය. මේ වූ කලී සිරිසඟබෝ මහරජතුමා හිස දන් දුන් භූමිය ලෙස සැලකෙන රාජාංගණයේ පිහිටි හත්ථිකුච්ඡි විහාරයට අයත් වූවක් විය හැකිය. තුලාභාර දානයද මේ රජුගේ තවත් පිං කමකි. රජුගේ සේනාපතියා වූයේ වජිර නම් අයෙකි. ඔහු ද පාංශුකූලික භික්&zwj;ෂූන් උදෙසා ආරාමයක් කරවූ බව වංසකථාව දක්වයි.</div> <div id="cke_pastebin"> රෝහණ දේශයෙහි මෙවක පැවැති පිළිවෙළ පිළිබඳව මඳක් විමසා බැලීමද මැනවැයි සැලකිය හැකිය. පළමුවන උදය රජුගේ දියණිය වූ දේවා කුමරිය රෝහණයේ පාලකයා වූ දාඨාසිවගේ පුත්&zwj;ර මහින්ද කුමාරයාට සරණකර දුන් බව මුල් පරිච්ඡේදයකදී දක්වා ඇත. මේ විවාහය වූ කලී අනුරාධපුර රජ පෙළපතත් රෝහණ රජ පෙළපතත් අතර අලුත් ඥාතීත්වයක් ආරම්භ කර වූවකි. දෙවන දප්පුල රජු අනුරාධපුර පාලනය ගෙන යද්දී රෝහණ දේශය පාලනය කරන ලද්දේ ඉහතින් සඳහන් කරන ලද මහින්ද කුමාරයා විසිනි. සිය පියා මෙන් මොහුද තමන්ගේ පුත්&zwj;රයන් සිය පාලන ප්&zwj;රදේශයෙන් නෙරපා හැරියේය. මෙයට හේතුව කුමක් දැයි සඳහන් නොවේ. ඔවුහු සිය මයිලනුවන් වූ දප්පුල රජු වෙත පැමිණියහ. කිත්තග්ගබෝධි හා දප්පුල යන කුමාරවරුන් දෙදෙනා මේ අතර වූහ. දෙවන දප්පුල රජ මේ කුමරුවන් පිළිගෙන ඔවුන්ට සංග්&zwj;රහ කර පියා සමග සටන් කරනු පිණිස සේනාවක් පිළියෙළ කර දුන්නේය. සිය සහෝදර දප්පුල කුමාරයා සමග රුහුණ බලා ගිය කිතු අග්බෝ සේනාවක් ගෙන පෙරමුණට පැමිණි සිය පියාට මුහුණ නොදී තමාගේ සේනාව සෙන්පතියෙකුට භාර දී ආපසු රජු වෙත ගියේය.</div> <div> &nbsp;</div> <div id="cke_pastebin"> මහින්ද කුමාරයා සටන අතහැර දැමුවද වෙනත් ඥාතියෙකු සමග සටන් කර මිය ගියේය. ඔහුගේ ඥාතියාද මළේය. කිත්තග්ගබෝධි හා දප්පුල යන කුමාරවරුන් සේනාව ගෙන පියාට විරුද්ධව රුහුණට ගිය ද සටන් නොකරම ආපසු ගියේ සිය පියා සමඟ සටන් කිරීම අයෝග්&zwj;ය යැයි කල්පනා කිරීම නිසා විය.</div> <div> &nbsp;</div> <div id="cke_pastebin"> හැකිය. රෝහණ දේශය පාලනය කළ මහින්ද කුමරු සටන අතහැර දැමුවද වෙනත් ඥාතියෙකු සමග සටනක් කර මිය ගියේය. මේ වෙනත් ඥාතියා කවරෙක්ද? ඔහු යුද්ධ කළේ කුමකටද යන්න පැහැදිලි නැත. සමහර විට ඔහු රෝහණ දේශයේ බලය අල්ලා ගැනීමේ අපේක්&zwj;ෂාවෙන් පෙළුණු අයෙකු වීමට ඉඩ තිබේ. ඉහත සඳහන් සිද්ධිවලින් පෙනී යන්නේ අනුරාධපුරය තුළ සාමකාමී වාතාවරණයක් මේ කාලය තුළ පැවතියද රෝහණයේ රාජකුමාරවරුන් අතර කිසියම් බල අරගලයක් පැවැති බවයි. මහින්ද කුමාරයා සිය දරුවන් රෝහණයෙන් පලවා හැරියේද මේ බල අරගලයේම හේතුවක් නිසා වන්නට පුළුවන. කෙසේ නමුත් මහින්ද කුමරුගෙන් හා ඥාතියාගේ ගැටුමින් එය අවසන් වූ බව පෙනේ. කිතු අග්බෝ කුමරු රෝහණයේ පාලකයා වූයේ ඉන් පසුව බව පෙනේ.</div> <div> &nbsp;</div> <div id="cke_pastebin"> තුන්වන දප්පුල රජු තම දියණිය වූ දේවා කුමරිය කිතු අග්බෝ කුමරුට පවා දුන්නේය. ඔහු සිය සහෝදරයා වූ දප්පුල කුමාරයා රජු වෙත නවත්වා තම බිරිය සමග සේනාවක් ගෙන රෝහණයට ගියේ දූ පුතුන් සහිතව එහි වැඩුණේ යැයි මහාවංසය විස්තර කරයි. මේ විස්තරය ඉතා වැදගත් වෙයි. මුලින් දුටු පරිදි පළමුවන උදය රජු මහින්ද කුමාරයාට සිය දියණිය වූ දේවා කුමරිය සරණ කර දීමෙන් ඇති වූ ඥාතිත්වය මහින්ද කුමරුගේ පුත්&zwj;රයා වූ කිතු අග්බෝ කුමරුට තුන්වන දප්පුල සිය දියණිය වූ දේවා කුමරිය සරණ කර දීමෙන් තවදුරටත් වර්ධනය වූයේය. කිතු අග්බෝ හෙවත් කිත්තග්ග බෝධි රෝහණ දේශයේ බලවත්ව සිටි බව ඔහුගේ ශිලා ලිපිවලින් පෙනේ. ඔහු ආදිපාද තනතුර දැරිය. දෙවිනුවර කිරිරැලි පිරිවෙණට දෙන ලද අත්තාණි පෙරහරක් ගැන දෙවුන්දර සෙල්ලිපියේ දැක්වෙයි. දෙවුන්දර දේවාල භූමියේ පිහිටි බෝධිය අසල ගස්ටැඹක කෙටා ඇති මෙය එහි ඇති පැරණිම ලිපියකි. මෙහි එන විශේෂ කරුණක් නම් විහාරයෙහි සේවකයන් වරදක් කළ විට සංඝයාද සම්බන්ධ වී විභාග කළ යුතු බවක් සඳහන් වීමයි. මෙය දුර්ලභ කරුණකි. දෙවැනි දප්පුල රජුගේ රාජ්&zwj;ය කාලය තුළ රෝහණයේ සිදු වූ සටන හැර වෙනත් අරගලයක් නොවීය. රටේ සාමය සතුටුදායකව පවතින්නට ඇත. එහෙත් රජු විසින් කරන ලද ආගමික සංවර්ධන කාර්යයන් ගැන වංසකථාවල වී ඇතත් ඒවා විශේෂ කටයුතු නොවේ. මේ රජු වර්&zwj;ෂ දහසයක් රජකම් කළේය.<br /> <br /> පූජ්&zwj;ය එල්ලාවල මේධානන්ද හිමි</div> <div> &nbsp;</div> </div>